میلاد الگوی پرستاران و روز پرستار، مبارک باد

نه تنها زینب از دین یاوری کرد
به همت کاروان را رهبری کرد
به دوران اسارت با یتیمان
نوازشها به مهر مادری کرد

خوب که فکر میکنم می بینم عمه م چقدر ثواب کرده واقعا. جدا از بیمارهای دیگه چقدر برا جیگر زحمت کشید وقتی بیمار بود ، واقعا ستودنیه و بهش غبطه میخورم که انقدر مهربونه. گاهی مثل بقیه آدم ها یه کارایی می کنه ولی دلش خیلی مهربونه. گاهی واقعاتعجب م یکردم این همه انرژی رو از کجا می آره با اینکه خودشم به زحمت سرپاست با درد کمر و گردنش.مثلا من خودم اصلا دلم نمی اومد جای عمل ه جیگر ور ببینم ولی اون و حتی فروهر راحت براش پانسمان می کرد. واقعا واقعا واقعا آدم ها بزرگی ان این پرستارها. کار راحتی نیست واقعا، کم ازکار معلم ها نیست. خدا بهشون قوت و به همه بیمارها شفا بده.

حضرت زینب (س)…فقط میتونم بگم واقعا خیلی قوی بودن و تحمل داشتن خیلی خیلی خیلی…و اینا همش به خاطر اینه که خدای دلشون خیلی بزرگ بود…انتظار زیادیه ولی دلم میخواد مثل ایشون باشم…می دونی این روزها دارم به مشخص کردن هدفم فکر میکنم، می دونم شاید برا سنم من دیر باشه ولی دیر بودن بهتر از اینه که هیچ وقت متوجه نشی، دنبال انگیزه و هدف…و واقعا جالبه وقتی دنبالش باشی خیلی چیزها گیزت می آد…الان یه چیزی به ذهنم رسید…

جاده ها هیچ وقت تموم نمی شن حتی اگر خیلی طولانی باشن، نهایتن به جاده های دیگه می رسن،ولی میدونی هر چقدر بیشتر یه جاده درست رو بری، بیشتر به مقصد نزدیک شدی

خدایا بهت تبریک میگم این روز رو، حتما به خودت افتخار کن که حضرت زینب رو آفریدی، دمت گرم. به بابا بزرگ ایشون و پدر و مادرشون هم تبریک می گم و امام حسین (ع) که به نظرم بعد از خدا وجود حضرت زینب براشون آرامشی بوده…