اما خیلی دلم می خواد، حتی فکرش هم آروومم می کنه…

چند وقته که ، رویای من ، آرزوی من ، هوس من یا چیزی که دلم میخواد –یا اسمشو هر چی می ذاری بذار- اینه که

یه جای آروم بشینم که منظره ی حتی بسته ی زیبایی داشته باشه ، با یکی، یه دوست یا مامانم مثلا، اینکه تنها نباشم به هر حال ، بعد در سکوت

یه قهوه ی داغ غلیظ تلخ که ازش بخار بلند میشه با کیک خامه ای بخورم! *

* این در حالیه که من تا حالا اصلا قهوه نخوردم و نخواسته م و از نوشیدن و خوردن چیزای تلخی مثل نسکافه حالم بد میشه! زیادم اهل خامه نیستم!

کسی می تونه این آرزوی بزرگ منو برآورده کنه؟!