منزل حافظ کنون بارگه پادشاست / دل بر دلدار رفت جان بر جانانه شد

نوشته شده بوسیله تبسم 22. مرداد 1389 00:07

زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
از سر پیمان برفت با سر پیمانه شد

صوفی مجلس که دی جام و قدح می‌شکست
باز به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد

شاهد عهد شباب آمده بودش به خواب
باز به پیرانه سر عاشق و دیوانه شد

مغبچه‌ای می‌گذشت راه زن دین و دل
در پی آن آشنا از همه بیگانه شد

آتش رخسار گل خرمن بلبل بسوخت
چهره خندان شمع آفت پروانه شد

گریه شام و سحر شکر که ضایع نگشت
قطره باران ما گوهر یک دانه شد

نرگس ساقی بخواند آیت افسونگری
حلقه اوراد ما مجلس افسانه شد

منزل حافظ کنون بارگه پادشاست
دل بر دلدار رفت جان بر جانانه شد

برچسب ها:

ارسالهای مرتبط

جیگر ، مامان بزرگم، عزیزم دلم برات تنگ شده کجایی؟تقریبا 40 روزه که رفتی، نمی دونم رفتی واقعا یا نه، ولی برای ما که رفتی، برای من که رفتی… نمی دونم تو...تویی که منو از یه برزخ سخت نجات دادی و به برزخ سختتری انداختی، امتحانی که من از پسش برمی آم :)من برگشتم شاید عجیب نباشه ولی وقتی توی حرم بودم واقعا احساس آرامش می کردم انقدر که چیزی نبود که از ...همیشه هم مرگ ترسناک نیست…یه جور انتظاره برای دوباره در آغوش گرفتن و در آغوش گرفته شدن…یکی از دوستانم این جملات رو برام فرستاد، شاید تکراری باشه اما … : می دونی وقتی خدا داشت بدرقه م می...

امکان ارسال نظر برای این موضوع وجود ندارد

استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع مجاز است