تو بخند رفیق…

این فقط برای اینه که بعدا ها خودم رو ارزیابی کنم. توصیه نمی شه خونده بشه

هر چقدر دوست داری غم برک بزن و گریه کن… هیچی عوض نمی شه. این راهش نیست… باید یه تکونی به خودت بدی …

لااقلش اینه که سبک می شی و شاید انرژی هم گرفتی :) بعد که دلت صاف شد راحت لبخند بزن

بعد نوشت!!--- مرسی مهدیه:

معمولا ما با چیزهای کوچک می گذاریم شیفتگی مان از دست برود .چیزهایی که در برابر هستی ما هیچ اهمیتی ندارد،به خاطر شکست کوچک و اجتناب ناپذیرمان در نبرد نیک، می گذاریم شیفتگی مان از بین برود…*  - خاطرات یک مغ -

* می دونم مهدیه ، می دونمم که می گذره فقط خسته م همین، این تموم می شه، همیشه تموم شده :) به قول  یکی گاهی گریه باعث زلال شدن دل می شه و بهش صفا می ده :) صفایی که من ازش گرفتم ، اشک بهش برمی گردونه… دوستت دارم. من خوبم نگرانم نباش :)