حقیقت خالص، حقیقت سمی …

گاهی یه چیزی مثل جوهر با آب مخلوط می شه که به راحتی قابل تشخیصه . گاهی هم یه ماده ی بی رنگ و بی بویی با آب مخلوط می شه که به راحتی نمی تونی تشخیص بدی چی توشه یا اینکه اصلا چیزی توش هست؟

بعضی سم ها هستن که اینجورین و به سختی قابل تشخیصن و اثرشون هم ذره ذره ست و طوری کار می کنه که همه چی طبیعی به نظر می آد … حتی گاهی بعد از کالبد شکافی هم علت مرگ مثلا سکته ی قلبی تشخیص داده می شه در حالی که این از اثر ذره ذره ی اون سم ه بوده . حواس و مراقبت جدی ای می خواد برای اینکه بفهمی جریان از اون سمه آب می خوره و تازه بعدش فهمیدن فاعلش …

خورشید همیشه به اون آب زلال می تابه اما همه چی اونطور که به نظر می رسه نیست . زمان یکی از تجزیه کننده ها و روشن کننده هاست اما و اما و اما گاهی در زمان اگر دقیق و بی نهایت ریز بین و رها نباشی ممکنه چیزهای باارزشی رو از دست بدی که همیشه قابل بازگشت نیستن.

می دونی چی می خوام بگم رفیق؟! و بگو چه رازی در نگاه دو نفر نهفته ست وقتی به یه چیز مشترک نگاه می کنن اما چیزهای متفاوت می بینن ؟  وضوح همیشه به معنی خلوص نیست یا شاید بشه گفت حقیقت همیشه همون واقعیت نیست و واقعیت همون حقیقت…