نوشته شده بوسیله تبسم
13. بهمن 1388 01:48
خدا چقدر بلایی آخه تو؟
همین خیلی دوست داشتنیت می کنه. می دونی فراز و نشیبی که جلوی پای آدم می ذاری..روشهای امتحانت، اونجوری که می پیچونی و فهمیدن حقیقت سخت می شه…و اونجوری که راه رو نشون می دی و هدایت می کنی…
تو محشری. یعنی من یکی همین طور الان دهانم باز مونده..مبهوت توام فقط…
اصلا دست نمی کشی و کوتاه نمی آی نه از من ِ نوعی و نه از برنامه هات و آزمایشاتت…عجب بابا دمت گرم.
حالم بهتره اما رضایتم از خودم نه، ولی حداقلش خیلی چیزها فهمیدم. با اینکه بهاش سنگین بوده. امیدوارم راهش رو پیدا کنم که تو ببخشیم. راه عذرخواهی. پیدا می کنم شک ندارم مثل تو :دی